Het binden van kunstvliegen

Op FB zie ik soms kunstvliegen voorbij komen waar ik verwonderd over ben. Ze zijn niet slecht gebonden, maar ik zie toch vaak dat ze kleine bindtechnische fouten hebben. Vaak is er sprake van alleen maar technische fouten. Meestal betreft het droge vliegen. Het lijkt me dan ook dat het beter kan.

(vervolg van 'Het binden van kunstvliegen')

Je kunt vliegen binden met de gedachten; als ze maar vangen, vis neemt ze toch wel! Nu hoeft het eindproduct niet naar een schoonheidswedstijd, maar het lijkt mij toch dat je kunstvliegen bindt die er zo goed mogelijk uitzien, kunstvliegen en streamers die optimaal uit de vice komen. Te minste dat is mijn insteek.

 

Zolang ik kunstvliegen bind, dat is al meer dan 50 jaar, zijn die om te vissen. Showvliegen binden is wel leuk, maar in mijn optiek bedoeld om te laten zien hoe goed je kan binden? Het eindproduct wordt vaak ingelijst waarvoor ze dan ook geschikt zijn. Vaak ben ik verbaast dat vliegbinders, die demonsteren op beurzen of bij winkeliers, stereotype fouten maken in het geen dat ze binden, vaak dezelfde als je op FB ziet.

Dan te bedenken dat ze gevraagd worden voor demonstraties omdat ze vernieuwend zijn? Voldoen ze daaraan met het binden van kunstvliegen met die elementaire fouten hebben? Ik vraag me af of degene die ze uitnodigen verstand van zaken heeft en zelf vliegen bindt.

De kans is groot dat ik tegen heilige huisjes aanschop, en reacties oproep, maar dat neem ik op de koop toe. Bedenk dat dit een goed bedoeld verhaal is want als er nooit wat gezegd wordt dat er iets niet goed gaat kan er ook geen verbeteringen worden verwacht.

 

Wat is me nu opgevallen?

  • Op FB staan droge vliegen die met te veel staart fibers zijn gebonden. Vaak hebben ze een hele bos hackle fibers.

  • Zie ook dat er vliegen worden gebonden met veerstrippen die vleugels imiteren.

     

    Bekijk eens een eendagsvlieg en het zal opvallen dat het beest slechts twee, soms drie staartsprieten heeft en niet meer. Dus gebruik daarom niet meer fibers dan nodig is zonder dat het drijfvermogen in gevaar komt. Houd er rekening mee dat een staart op een kunstvlieg daarvoor essentieel is

    Omstreeks 1900 en later werden in Groot Brittannië droge vliegen gebonden met veerstrippen of hackle punten. Kijk eens in een ouder boek, daar staan ze veelvuldig in. Amerikanen hebben die techniek overgenomen maar ontdekte al snel dat van zo’n vleugel niets overblijft als met de kunstvlieg vis wordt gevangen. Veerstrippen, die dan op vleugels moeten lijken, zijn niet of nauwelijks meer te modeleren zodat ze in plaats van vleugels in een bos wilde fibers veranderd. Hackle tips, of punten ogen goed maar de fibers plakken vaak zodat ze niet op vleugels lijken. Wat me bevreemd is dat die lieden die vliegen op FB zetten ook nog bijval hebben van veel lieden. Weten die dan ook niets van de elementaire opbouw van een droge vlieg?

     

    De Amerikaan Ray Bergman verzon iets nieuws dat uitblonk in eenvoud en praktisch nut: de bunch wing. Een toef wol, later Polypropyleen of andere kunststoffibers worden op de haaksteel gebonden en later wat in model geknipt. Een vleugel die eenvoudig weer te modeleren is, een goed silhouet heeft en als het juiste materiaal  wordt genomen drijft, zoals Aero Dry Wing.  De lengte van de vleugel is gemakkelijk te bepalen door de toef naar achteren over de haaksteel te leggen en af te knippen ter hoogte waar de haakbocht begint. Al jaren lang bind ik op die wijze vleugels op mijn vliegen en met succes.

     

    Wat me ook opvalt dat er haar-streamers worden gebonden met veel bucktail. Prima materiaal daarvoor, maar let op, het haar moet wel vast zitten. Jaren geleden haalde ik nog wel eens streek uit met de vliegen van die narcistische snoevers die zich zelf geweldig vinden. Ze lieten me dan zo’n dik gebonden streamer zien. Ik vroeg ze dan of ik ze ter plaatse mocht testen en dat begrepen ze dan niet. Met duim en wijsvinger pakten ik dan de middelste haren van de vleugel en trok er aan. Omdat het bucktail niet vast zat kon ik het haar er uittrekken. Helaas was dan de streamer onbruikbaar.

    Dat was de reden dat ik het bucktail bij het in te binden het einde lakte voordat ik het inbond. De lak gaf dan een betere hechting waardoor de streamer degelijker was en langer mee ging.

    Vis met goed materiaal, niet alleen een hengel en lijn, maar ook met goede vliegen.