Vervolg - Vliegen met een foambody's

 

Body’s met segmenten die gemaakt worden door de binddraad om de body te wikkelen zo dat het effect ontstaat dat je op de volgende foto ziet van de Sedge emerger. 

 

  

 

Als je kritisch naar de vliegen kijkt zal je het met me eens zijn dat de body niet lijkt op die van de insecten, zelfs niet benaderd.

 

 

 

 

 

 

Dat kan veel beter, want je kan de body realistischer binden zodat de realiteit geen geweld wordt aangedaan: body’s die gelijmd worden. Die manier van binden is weliswaar moeilijker maar het resultaat mag er zijn, dat zal wel uit de foto blijken die verderop in dit verhaal staat.

 

Een aantal jaren geleden was ik volop bezig met experimenteren met body’s voor kunstvliegen. Het is begonnen met vliegen die gebonden waren met Polycelon body’s. Die manier zag ik in een Amerikaans blad, heb dat overgenomen en er een emerger mee gebonden, met de bedoeling die te testen.

 

 

 

De eerste proef was in de Oostenrijkse Teichl, waar ik veel gevist heb. Dat was in een stuk waar gemakkelijk was bij te komen, waar heel veel vliegvissers uit – gemakzucht - begonnen, dus behoorlijk was afgegraasd. In dat stuk zat een school Regenboogforellen, niet zo heel groot zo’n dertig tot vijfendertig centimeter. Ze waren wel wat gewend die forellen en al heel wat vliegen bekeken die over hen heen waren gedreven. Ook hadden ze zich al diverse keren vergist en natte handen van vliegvissers gevoeld, dus wisten ze het wel. Daarom lieten zich niet zo gemakkelijk, of helemaal niet meer vangen. Er was duidelijk sprake van over bevissing op die stek.  

Juist daar wilde ik gaan vissen om te zien of ze met iets anders wel te beduvelen waren.

Het werd een succes want toen ik die stek had afgevist had ik er een behoorlijk aantal gevangen. Nu zei me dat nog niet alles en ik was dan ook nog niet helemaal overtuigd.  

 

Kort nadat mijn boek ‘Stijgnimfen en drijvend aas’ was verschenen was had ik dus wat anders verzonnen. Het bleek namelijk dat body’s van Polycelon wel goed dreven, maar erg kwetsbaar waren. Vliegen en nimfen, die al wat ouder waren en waarmee vis was gevangen, vervormde, waren niet fraai meer en dreven ook niet meer goed. Dat was de aanleiding om naar ander materiaal en bindtechnieken te gaan zoeken: het werd het Crepla. 

 

Dat wordt verkocht in hobbywinkels. Kinderen knippen er dieren en vlinders van, zij kennene het als rubberplaat, maar is niets anders dan dichtcellig foam, alleen vaster van structuur. Van een 3 mm dik velletje foam snijd ik een schuine, conisch strip die ik dan op elkaar gestapeld inbind en met behulp van secondelijm vast zet.

 

 

 

Die manier van binden staat op FFinfo, dat vind je in Vliegbindenà (Foam body’s) Externe body’s. Zoals blijkt is er met een truckje ook nog een ribbing aan te brengen, daardoor ontstaat een nog realistischer beeld. Op die manier bind ik allerlei creaties; vliegen, emergers en zelfs zwevende nimfen. Visvliegen die ook vangen!  

 

Het argument om wat nieuws te bedenken was om: 

 

  • Drijvende creaties te binden, gebaseerd op een ‘verzopen’ vlieg, zoals een Red Tag. 
  • Op zicht te vissen, net als met een droge vlieg 
  • Om met iets nieuws te vissen dat aantrekkelijk zou zijn voor vis

 

Een vlieg waarmee ook nog eens in sterk stromend stroomkegels te vissen van een rivier.

 

Als er maar weinig materiaal nodig is, is het misschien beter om Polyceleon te gebruiken voor een betere zwevende eigenschap in het water. Zoals bij de afgebeelde buzzer. Je zit dan alleen weer met het probleem van vervormen en dat je weer een nieuwe vlieg moet binden. 

 

Als ik wat nieuws bedenk, aan het experimenteren ben, wil ik ook weten of het ook functioneel is, of je met zo’n vlieg ook vis mee kunt vangen. Of een droge vlieg zich niet als een propeller gaat gedragen en je leader vernieuwd. 

Met de meeste foamvliegen wist ik het al, alleen zocht ik naar een bevestiging van anderen. Zomaar wat doen en er over schrijven pas me niet. Dat was ook zo met de emergers en droge vliegen, die met een Crepla body waren gebonden. Na de test van het vissen had ik een publicatie gemaakt over eendagsvliegen met een extended body.

 

Soms zijn er vliegbinders die reageren op zo’n publicatie, ze geven dan in een mail wel eens ongezouten kritiek of vermelde hun praktijk ervaring. Dat wil heb ik wel, want daar leer ik van. Enkele jaren geleden ontving ik een mail van een vliegvisser uit Heerhugowaard die over zijn ervaringen schreef. 

Kopie 

N.Rotteveel <br/> 

………@kpnplanet

Aan W. Alphenaar.

Een paar maanden terug heeft U de extern body geplaatst die heb ik nagebouwd en op een forellenmeer in zuid duitsland uit geprobeerd nu dit vliegje vangt als de beste, 6 prachtige meer forellen van ongeveer 42 cm, waarvan 1 regenboog van dezelfde afmeting. Hartelijk dank voor de vlieg. 

Groeten hr. Rotteveel uit Heerhugowaard

 

Ik ben de heer Rotteveel dankbaar voor zijn mail, want het bevestigd dat wat ik zelf ook ervaren had. Eigenlijk krijg ik te weinig reacties op vliegen die ik verzin. De bovenvermelde streelt mijn ego wel daarvan afgezien, dat geef ik grif toe, maar probeer dat gevoel wel te relativeren.

 Misschien kan je eens zo’n vlieg binden met een externe body en er mee vissen. Een droge vlieg, emerger of nimf. Bedenk dat het maken wel wat moeilijker is en om enig oefening vraag, maar het resultaat mag er zijn.

 

 

 

Vliegen met een vleugel van foliemateriaal, zoals op de foto, hebben de neiging zich als een propeller te gaan gedragen, ondanks dat door sommige anders wordt beweerd. Een bunchvleugel van een toef polypropyleen of veerfibers werkt beter.