CdC wat doe je er mee?

Voor het binden van emergers gebruik ik CdC-hackles en de fibers daarvan overwegend als bijmateriaal. Zo nu en dan bind ik daar droge vliegen mee. Wat daar de reden voor is? Mijn mening is dat er maar zeer weinig overblijft van een droge vlieg die met CdC materiaal is gebonden als hij nat is en als daar een vis mee is gevangen.

 

 Als je met een CdC -vlieg klets nat is, is het lastig om zo’n vlieg weer in de oorspronkelijke vorm te krijgen. Je moet hem ontdoen van slijm en drogen. Daarvoor gebruik ik het Dry Shake dat Tiemco levert. Dat werkt goed, maar na een volgende vangst verval je in de zelfde procedure. Niet iedereen is het hier mee eens. Op een lezing ben ik wel eens bijna in een oeverloze discussie betrokken toen ik dat beweerde. Je mag er natuurlijk een eigen en andre mening er op na houden en iedereen is vrij te binden met het bindmateriaal dat hij wil gebruiken.

 Ik heb dit punt wel eens wel eens voorgelegd aan Piet Weeda. Piet bindt veel CdC vliegen en vist daar ook vaak mee. Hij erkende het probleem en gaf het ook grif toe. Als oplossing gaf hij aan dat hij er dan een nieuwe vlieg aan de leader knoopt. Met regelmaat kom ik in bladen artikelen tegen over CdC vliegen,  maar wat er van een vlieg overblijft na een visvangst lees ik nergens. Dat was aanleiding om eens wat proeven te doen, die eigenlijk bevestigde wat ik al wist. Een aantal CdC vliegen zijn nagebonden; een Blue dun, een emerger en een F-fly. Ze zijn in een bak met water geplaatst en onder gedompeld.

 

Ongebruikt ziet de Blue dun er ‘gelikt’ uit. Na een bad in kraanwater lijkt hij al lang niet meer op de vlieg voordat hij te water ging. Zie wat er van overgebleven is.

 

Hetzelfde geldt voor de emerger die met CdC -fibers is gebonden. Op de foto is hij hoogst aantrekkelijk.

 

 Nadat hij in het water en ondergedompeld is er weer een foto van gemaakt.

 

Nog steeds een aantrekkelijke vlieg? Ja,maar dan wel als flymph, of als natte vlieg. Het zelfde verging het de F- Fly.

 

Na het bad is er van de droge vlieg maar weinig van over gebleven, zie hieronder.

 

De vliegen zijn overigens niet behandeld met een drijfmiddel. Een hackle vlieg, gebonden  volgens standaard onderging het zelfde lot. Hij werd ongevet, ondergedompeld in water en gefotografeerd.

 

 

 

Het blijkt dat hij aanmerkelijk beter uit ziet dan de vliegen die met CdC zijn gebonden. In hoeverre de proef vergelijkbaar is met een praktijk situatie is ter beoordeling van de lezer.

Vast staat dat CdC schitterend materiaal is en dat je er heel mooie vliegen van kan binden. Als echter het praktische nut in ogenschouw wordt genomen geef ik toch de voorkeur aan de vliegen die met een hackle gebonden zijn. Als bijmateriaal voor het binden van foam emergers is CdC echter onovertroffen.

Het drijfvermogen

Aan het CdC wordt een uitstekend drijfvermogen toegeschreven en dat is correct, maar net  zoals elke vlieg is het haakgewicht altijd een spelbreker. Dat laat de vlieg op den duur zinken.

Bij een standaard vlieg met een dubbingbody en met een hackle gebonden zal een drijfmiddel zal in het voordeel werken. Op den duur zal dat echter ook weer verdween zijn en zinkt de vlieg toch weer. Dubbing heeft een ook capillaire werking en neem water op. Dat draagt ook niet bij aan een goed drijfvermogen.  

Op de foto’s valt misschien nog op dat de gebruikte dubbing veel donkerde wordt als die nat is. Misschien iets om over na te denken?