Dubben

Met die titel van dit verhaal wordt niet bedoeld: bij de pakken neerzitten of piekeren. Nee, het gaat over het spinnen van bont of haar op een binddraad, een handeling die je in het vliegbinden regelmatig in bindpatronen tegenkomt.

Zolang er vliegen worden gebonden zijn er al lijfjes van dubbing gemaakt, het blijkt dat er toch nog vaak problemen mee zijn. Met duim en wijsvinger wordt er één richting op gewreven nadat wat bont of haar op de binddraad gezet is, vrij eenvoudig, maar dat is met alles als je het weet.

 

Alvorens je de dubbing aanbrengt smeer je de draad in met was, daarvoor gebruiken de meeste een wasstift, uiterst functioneel want daar gebeurt niets mee. Vroeger gebruikte vloeibare was maar als dat per ongeluk omviel was het Leiden in last, wat heet, je kon gelijk echtscheiding aanvragen als de was op het vloerkleed kwam. Vandaar dat de stiften populair zijn, veel gemakkelijker?

Dat ligt er aan, als het haar of dubbing fijn van structuur is lopen de zaken zoals verwacht en zijn er geen problemen. Die zijn er pas als de dubbing grover wordt van zeehond of imitatie of het ruwe schapenwol, dat is lastiger dubben. Destijds, toen ik net met vliegbinden begon, intussen alweer zo’n 45 jaar geleden, hadden we geen wasstiften. We gebruikten toen vloeibare was dat plakt, beter dan het was van een stift.

Voor het binden van Bugs, gebruik ik vaak schapenwol en ander grove dubbing en daarom is het flesje met vloeibare was weer in ere herteld. Met dat spul gaat het dubben veel gemakkelijker, probeer het maar eens uit!