Mini vliegen

De Caënis robusta is een heel klein eendagsvliegje dat bij de familie Baëtdea hoort en komt veelvuldig in onze polders voor. Polderweteringen stromen nauwelijks, hebben een modderbodem en dat is nu precies de omgeving waar de nimfen van dit insect zich thuis voelen. In het jargon van vliegbinders heten ze Angler’s Curse.

 

  

 

  

 Vervelling van een Caenis (foto: Henrik Juhl Petereon)

 Kleine eendagsvliegen zijn overigens ook aan treffen bij water dat stroomt. Op het vaste land van Europa komen ze voor, maar ook in Groot Brittannië en in de USA, waar bepaalde soorten Trico’s worden genoemd. De Latijnse naam is Tricorythodes. In dat land komen overigens andere en meer insecten die voor de vliegvisser interessant die je in Europa niet zal aantreffen. Kleine eendagsvliegen zie je vaak als je aan het vissen bent. Soms wordt je er wanhopig van omdat het er dan op lijkt dat forel en vlagzalm alleen maar daarop azen.

 Bindmateriaal

Mini vliegen zijn zo klein dat je ze op heel kleine haakjes moet binden bijvoorbeeld haak 20 en 22. Bind je zulke kunstvliegen groter dan is het zeker niet ondenkbaar dat vis de vlieg laat voor wat het is. Om ze op haak te binden, zoals genoemd, vraagt om wat aanpassingen.

Het is prettig als de vicekop in een dunne punt uitloopt. Overigens is er een hulpstuk te koop dat in een vice kan worden geklemd en speciaal vervaardigd wordt voor kleine vliegen. Haak 20 haakt niet altijd goed, daarom is het verstandig om de punt wat te zetten. Als je hem ingeklemd hebt kan je hem verbuigen zodat de punt iets naar buiten wijst. Dat scheelt aanmerkelijk, zodat je minder missers hebt.

Het binddraad dat je gebruikt moet dun zijn. Spider web, circa 14/0, is bijvoorbeeld een must. Op een kleine haak is er weinig ruimte en dik binddraad vult te veel. Let er ook op dat haken niet altijd even groot zijn. Als de steellengte langer is dan een standaard haak heb je al een afwijking en eenhaak 18 of 20 heeft allang het formaat niet van een standaardhaak. Leg de haken van verschillende merken maar eens naast elkaar, dan is het verschil goed zichtbaar.

Het staartmateriaal moet uitstekend zijn, dus gebruik goede hackle fibers zonder web. Cock-de-Leon van goede kwaliteit is voor het binden van dat type vliegen heel geschikt. Cock-de-Leon hackles zijn er in een lichte uitvoering en in beige /lichtbruin gevlekt. De tekening moet fijn en regelmatig zijn en er zijn zelfs hackles te koop in het grijs. De staart lengte mag gerust lager zijn dan normaal. Het exemplaar op de foto heeft een straatlengte van 1,5 x de haaklengte.

 Vleugels

Als je een body bindt van bijvoorbeeld stretch, spits het dan en bindt de helft van de streng in. Dat geldt eveneens ook voor het binden van een vleugel. Bunchvleugels hebben de voorkeur, want die zijn gemaklelijker in te binden. Neem weinig van een stuk Antron vezel dat je van een kaartje knipt. Aero Dry Wing de voorkeur boven Antron, dat is lichter en heeft ook een drijvende eigenschap dat Antron niet heeft. Of een vleugel op een klein vliegje effect heeft is de vraag, de silhouet zal er wel door verbeteren. Als je een bunch vleugel inbindt leg dan het materiaal in de lengte richting over de haakstee naar achteren. Knip het dan enkele millimeters achter de haakbocht af, dan heb je de goede vleugellengte.

Je kunt het ook bij hacklevliegen houden. Mijn ervaring is dat die het meestal ook goed doen. Hacklevliegen zijn in ieder geval veel gemakkelijker te binden. Let er op dat je een dergelijk vlieg spaarzaam bindt anders draait hij in het rond bij het werpen als je met een dunne vistip vist.

 Hackles

Het behoeft geen betoog dat voor kleine vliegen ook kleine hackles worden genomen van goede kwaliteit. Op een skin van gemiddelde kwaliteit zal je er maar weinig vinden. Op een skin van Whiting zitten er meer op, maar die kost ook wel het nodige. Het punt is nog dat je voor het binden van minivliegen meer skinnen nodig hebt dan een kleur dat dan aardig in de papieren loopt. Kleuren bruin, Dun en Grizzle worden namelijk veelvuldig gebruikt.

Keough skinnen zijn misschien iets minder, maar nog steeds van topkwaliteiten en een skin bevat doorgaans veel kleine hackles. Deze skinnen zijn aanmerkelijk goedkoper. Het is wel van essentieel belang dat je bij de aankoop kritisch bent en een goede keuze maakt, hoewel de skinnen geselecteerd zijn.

Gebruik voor de juiste hackle een hackleguid die je voor weinig geld kan kopen. Door hackles van te voren te meten kan de goede inbinden, zodat de vliegen later niet buitengewoon proportioneel zijn en niet te wijde fibers hebben. Tot nu toe heeft het verhaal alleen betrekking gehad op het binden van een standaard vorm kunstvlieg direct op een haak.

Met wat vaardigheid en ervaring kan je een kleine vlieg binden met een extended body van foam. De manier hoe dat in zijn werk gaat is op de site te vinden. Met geen enkele bindtechniek zijn zulke kleine vliegen te binden met een extended body.

 

 

 

 

Gebonden met een exented body op haakje 20

 

Gebruik dan wel Crepla foam van maximaal 2 mm dikte en soms dunner. Als een body op de haak wordt gebonden heeft hij een uitstekend drijfvermogen. Als de haak zich onder de body bevindt is de balans ook gegarandeerd.

 

 

Vis met een zo dun mogelijke tip want dat verhoogt de vangkansen. Als de tip te dun is en de vlieg te dik gehackled is heb je kans dat de tip gaat kringelen. Dus houd daar wel rekening mee. Dat verschijnsel doet zich voor met gewoon nylon.

Momenteel produceert Berkley Nanofil lijn van 0.06 mm en zelfs nog dunner. Deze lijn heeft een trekkracht van 3,3 kg! Verreweg veel sterker dan nylon met dezelfde dikte en ook stijver zodat het ‘propelleren’ mee zou kunnen vallen.

 

Het zou dan ook geweldig zijn als dat lukt, want met een dunne tip vang je meer. Er zou dan ook eens geëxperimenteerd moeten worden om dat als tip te gebruiken met een spaarzaam gebonden vlieg. Wellicht lukt dat.