Vliegbinden en materialenkennis

Met enige regelmaat zie ik kunstvliegen die fraai gebonden zijn, maar waar ik twijfels heb over het praktische nut. Dat zijn dan droge vliegen waarvan ik denk dat het drijfvermogen te wensen over laat. Ik weet dat de binders die deze vliegen hebben gebonden, het binden wel in hun vingers hebben. Zij krijgen ook bijval en goedkeurig van anderen die de vliegen geweldig vinden. Hieruit leid ik af dat zij dan ook de kneepjes van het vak niet begrijpen?

Soms heb ik weleens opmerkingen en wil ze helpen (overigens met hun toestemming), maar dan zeggen ze dan ze er wel goed mee gevangen hebben. Je kunt bijna met elke vlieg vis vangen dat is buiten kijf,  maar wat moet je nu tegen zulke argumentatie inbrengen als ze het beter weten? Het lijkt me toch dat je zo goed mogelijk te werk gaat? Het voorgaande stemt me het tot nadenken en vraag me wel eens af of het gebrek aan inzicht is? Is dan al wat geschreven is niet gelezen?

De doelstelling van een droge vlieg is dat die met licht materiaal wordt gebonden om die zo goed en lang mogelijk te laten drijven. Okay, elke droge vlieg drijft met een goed drijfmiddel een tijdje, maar als er materiaal gebruikt wordt dat vocht opneemt, zwaar is of zijn vorm verliest, zinkt hij. Dat is een kwestie van tijd.

Het is al vaker door vliegvissers vastgesteld dat een vlieg, met CdC gebonden, na de vangst van vis heel moeilijk weer in de vorm te krijgen is en snel zinkt. In de vorm zoals de vlieg was toen je hem aan de leader knoopte kan je bijna niet krijgen. CdC is heel mooi materiaal, je kunt er vliegen van binden die niet te over treffen zijn zoals de F-fly, maar ondanks dat blijft het genoemde euvel. Daarom gebruik ik CdC overwegend als bij materiaal en neem ik liever een hackle in plaats van het CdC materiaal. En als ik dat gebruik graag in combinatie met hoog drijvend materiaal!

Als de naar onderen wijzende CdC fibers van een vlieg ook nog getrimd worden, zal dat het drijven niet bevorderen, zelf negatief beïnvloeden. Het volgende punt is dat de body van die vliegen die ik zie, soms ingesmeerd zijn met epoxy. Nog afgezien dat dit een extra gewicht geeft voor een vlieg is dat glimmende effect niet nodig omdat de body van haften wel glad zijn maar lang niet die glans hebben die de epoxy geeft.

Haken zijn relatief zwaar, ook als ze van dun draad gemaakt zijn. Om dat nadeel kunnen we niet heen, het opheffen van het haakgewicht is bij een standaard gebonden droge vlieg bijna niet mogelijk. Lang geleden heb ik deze conclusie getrokken na heel veel experimenten om het drijven van een droge vlieg te verbeteren. Dat is een illusie en niet gelukt. Dat is een van de redenen dat ik lang geleden met het vissen en binden van emergers ben begonnen.

Voor een body van zo’n vlieg gebruik ik dichtcellig Crepla foam, dat drijft onovertroffen. Als optimaal drijven ongewenst is laat het haakgewicht de creatie zweven. De body van een emerger mag dikker zijn, zodat ik in plaats van één strip er twee inbind. De eerste strip wordt als onderbody in gebonden. Dat een aanzienlijke verbetering geeft voor het drijven.

Er zijn meer materialen die ik probeer te vermijden als ik droge vliegen bind. Een body van binddraad bijvoorbeeld dat niet gewast is, geverfde wol, geverfde dubbing, synthetische dubbing of nog erger kunststoffibers of strip. Dat laatste is helemaal taboe.

In een van mijn boeken staat een materiaal lijst opgenomen die verwijst naar wat aan te bevelen is of wat je niet moet nemen. Zie dat wel als een goed bedoeld advies, uiteindelijk maakt wel ieder voor zich uit hoe hij zijn vlieg strikt.