Waarom moeilijk doen als het makkelijk ook kan?

 

red tag

Je hoort het zo vaak als ze het over kunstvliegen hebben; dat heb je niet nodig, het kan ook gemakkelijk. Ik ben het er roerend mee eens, maar als je altijd maar jam op je brood krijgt wil ook wel een wat anders, of niet soms? Zo is het met vliegbinden of vissen eigenlijk niet anders. Steeds maar weer naar dezelfde stek?

 

Toen ik in 1964 met vliegbinden begon bond ik ook geen ingewikkelde patronen. Dat kwam onder meer omdat ik geen voldoende materiaal had om ze te binden.

 

 

Maar je gaat steeds verder. Je koopt er wat materiaal bij, meestal om wat anders te binden, want op gegeven moment ben je wel uitgekeken op het binden van een Red Tag. Niets ten nadelen van die vlieg, in tegendeel want hij is prima.

 

Het zelfde is met fotografie als hobby. Je begint met een eenvoudig toestel, maar als je interesse gewekt is koop je een spiegelreflex camera om betere foto’s te maken. Zo zijn er nog wel meer voorbeelden te noemen. Vliegbinden is een leerproces, je gaat steeds een stapje verder. En als echt geïnteresseerd ben in het binden van vliegen bind na verloop van tijd wat moeilijkere vliegen.

 

Die wil je dan ook uitproberen omdat je misschien nieuwsgierig bent of ze ook vangen. Je zou misschien denken dat dit een aanmoediging zou zijn om naar de winkel te rennen en van alles te gaan kopen, maar dat is niet de bedoeling. Voor het binden van wat anders moet je vaardigheden op doen in het binden en kennis van zaken, kennis die je kunt op doen bij het water.

 

Daar zie insecten die een voorbeeld kunnen zijn voor kunstvliegen. Die is nodig om niet te ‘hooi en te gras’ maar wat te gaan binden van allerlei fantasie creaties. Dat heeft geen zin want de praktijk leert dat je die op den duur toch weer weg doet of de haken kaal snijdt. Ik spreek uit ervaring.

 

red tag

 

Lang geleden is er door Cor van Beurden en Hans van Onck een boek geschreven met de titel ‘Vliegen die vangen’. Daar is nooit en herdruk van verschenen en het is daarom een collectors item geworden. Ik zag het tot mij verbazing laats nog bij de boekhandel De Slechte in Den Haag. Dat van mij heb ik gekregen van Aad Arpeau, de voormalige penningmeester van de Castingclub ‘s-Gravenhagen. Toen ik met vliegbinden begon, heb ik het stuk gelezen net zoals ander beginnende vliegbinders.

 

Nu nog kijk ik er wel eens in omdat de inhoud nog steeds actueel is en de inhoud is voor een deel afgestemd op de Nederlandse omstandigheden. Achter op het boekje staat een gouden tip van Cor van Beurden; ‘Experimenteren en variëren, maar niet in het wilde weg, doch met begrip en verstand’. Aan deze tip gaan veel vliegbinders in het begin aan voorbij maar op de wijsheid van Cor kom je toch terug.

 

Voor het verstandig experimenteren zijn voorbeelden voorhanden maar dan moet je je wel interesseren voor entomologie, de leer van de insecten. Dat hoeft niet zo uitgebreid te zijn mocht je dat soms afschrikken, maar het is wel heel nuttig te weten wat voor insecten er bij en in het water te zien en te vinden zijn. We kunnen er niet omheen, entomologie is de basis voor het vliegbinden. Niet alleen nuttig voor de vorm en afmeting van insecten, maar ook voor de kleuren die ze hebben het kan een leidraad zijn bij aankopen van materiaal.

 

Het boek van Cor van Beurden gaat een beetje voorbij aan het binden van streamers. Dat stond in die tijd ook niet zo in de belangstelling, in tegen stelling tot nu. Het blijkt dat het vliegvissen een verandering ondergaat. In de tijd dat het boek van Cor werd uitgebracht had men net ontdekt dat ruisvoorns met kunstvliegen te vangen waren. Vissen op de rivieren waar nu roofbleien zwemmen was niet actueel, aan vissen op zeebaars had men nog nooit gedacht. Naar Denemarken gaan om daar op zeeforel te gaan vissen? Het was niet aan de orde. Van snoeken met vlieg had men wel gehoord, maar werd niet of nauwelijks gedaan.

 

Allemaal takken van vliegvissen waar streamers voor nodig zijn. Prima dat die veranderingen er zijn maar als je de poldervisserij heb meegemaakt is het vissen in een industriële omgeving, stad of havengebied toch maar behelpen, sorry. Het blijkt dan ook dat het vliegvissen in het buitenland steeds meer aan populariteit wint, geen wonder want je staat in de natuur en als het even mee zit ook alleen te vissen.

 

Streamers binden is leuk, doorgaans is dat wel een simpele vliegbinderij, maar dat is mijn persoonlijke mening. Ik heb wel snoek gevangen aan een streamer waarvoor ik uitgeplozen paktouw had gebruikt.Het concept van een streamer is doorgaans het zelfde, het verschil zit hem vaak alleen maar in de keuze van materiaal. Ik wil er niet op afgeven want ik bind ze ook, maar wees eens kritisch en maak eens een vergelijking met de vliegen voor het vissen op forel of vlagzalm, voor zover dat op gaat. Dan zie je het verschil.

 

Het verzinnen van vliegen voor de genoemde tak van vliegvissen is wel wat anders dan een pluk bucktail binden op haak 8/0? Boeken voor entomologie zijn er te kust en te keur. Je treft ze aam bij de gespecialiseerde hengelsport winkelier. En als de keuze misschien beperkt ga dan eens kijken bij Kok Hengelsport, gevestigd op de Strevelsweg 76 in Rotterdam. Daar vind je een zeer uitgebreide sortering boeken op dat gebied.