Vliegen die ergens op lijken?

Dit is een tweede bijdrage over dit thema, want er staat een soortgelijk verhaal over fantasie vliegen op de site. Het is ook een thema waar het een en  ander over valt te vermelden.

In het gigantisch aantal kunstvliegen is een scheiding te maken van imitaties die op insecten lijken, en vliegen die daarvan afwijken. Deze laatste zijn ontsproten uit de brein van een vliegvissers, vaak gebaseerd op ervaring. Een voorbeeld is de bekende Red Tag. Niemand weet wat de vlieg precies voorstelt, maar ze heel bekend en je kunt er vis mee vangen.

Standaard vliegen worden met bekend materiaal gebonden en stellen wat voor, fantasie vliegen worden vaak met allerlei materialen gebonden maar stellen vaak niets voor?

Het zijn creaties die nergens op lijken, maar ze vangen soms als de beste en we vragen ons wel eens af wat vis er in ziet.

Heel vaak blijkt dat elke vliegvisser wel iets in zijn vliegendoos heeft waar hij op terug valt. Hoe vaak gebeurt het dat je niet weet wat je aan de leader moet knopen, omdat vis het voor gezien houdt?  Zo’n niemendalletje blijkt soms de redding te zijn van een visdag.

Als je een site opent waar kunstvliegen op staat kom je ze wel eens tegen. Gisteren openende ik de site ‘Fly Fever’ en ook daarop kwam ik weer zo’n bindsel tegen. Het ziet er vreemd uit, maar het vangt! Ook in mijn vliegendoos zijn zulke creaties te vinden.

Er zijn dus voorbeelden genoeg en daarom nuttig om daar eens op in te gaan.

Uitvoeringen

Wie weleens eendagsvliegen bekijkt zal zien dat die een kale body hebben, zonder beharing of uitsteeksels. Daarom ben ik wel eens verbaast dat al eeuwen lang gebonden wordt met dubbing. Niet te min zijn dat vliegen waarmee al net zo lang vis mee wordt gevangen.

Eendagsvliegen met een body van CdC dubbing is eigenlijk ook een afwijken. CdC geeft een wollig effect, maar vis stoort zich daar aan niet, integendeel.

Het zelfde geldt eigenlijk voor de toepassing van vleugel materiaal. Neem nu een mini sedge een kleine haak gebonden  met een vleugel van CdC. Het stelt niets voor, maar ze zijn

voortreffelijk en die heeft dan ook al menig mooie forel en vlagzalm in een landingsnet gebracht.

bruine forel Styer.jpg

Het basispatroon van die vlieg heeft een body van zwarte binddraad. Om ze beter en hoger te laten drijven, bind ik ze met een body van een bruine foamstrip in plaats van binddraad. Dat lukt deels, maar de sedge blijft toch in de oppervlakte van het water ‘hangen’. Misschien is dat nu net het grote geheim waarom deze imitatie het zo goed doet.

CdC sedge.jpg

Dit vlieg kan in allerlei kleuren worden gebonden, want met een groene body gebonden doet ze het ook heel goed.

De communist, die al eens eerder op de site gestaan, is ook afwijkend. Het basis patroon is een simpele hacklevlieg, gebonden met een bruine hackle. De variant doet het net zo goed. Die heeft ook een fel rode body, maar wordt gebonden met muisgrijze staartfibers en een zelfde kleur hackle. Ze lijkt niet op een eendagsvlieg maar doet het uitstekend, soms nog beter dan de uitvoering die met een bruine hackle.

Communist.jpg

De Blue dun is ook al zo’n treffend voorbeeld. Daar bestaan talloze uitvoeringen van en veelal worden zijn die met een body gebonden van grijze Antron, floss of stretch. Dat geeft een strak resultaat. Een uitvoering met een body van een fiber uit een reigerveer is wat ruiger, maar wel heel mooi.

Blue dun net reiger.jpg

Fibers, maar ook dubbing absorbeert vocht, dus zal je zo’n vlieg goed moeten vetten. Na de vangst van een vis is een voorwaarden dat je de vlieg weer heel goed moet drogen en opnieuw moet vetten.

Door de vocht opnamen zinkt de vlieg namelijk veel sneller dan gewenst. Het haakgewicht is altijd  nadelig, voor welke droge vlieg dan ook. Dat gewicht is hoog ten opzichte van het bindmateriaal waarvan we verwachten dat dit het gewicht kan opheffen.

Je zou voor een droge vlieg een body kunnen binden van een foamstrip die gesloten cellen heeft, alleen kan één strip het haakgewicht niet compenseren, helaas. Het foam volume is namelijk te gering.

Voor het binden van een emerger kan je het volume opvoeren door twee foamstrippen in te binden. Daardoor ontstaat een dikkere body, maar dat is voor zo’n imitatie geen punt. In een nimfenhuid is namelijk het insect aan het ontwikkelen, en daardoor is de body veel dikker als een emerger in voorstadium verkeerd om een metamorfose te ondergaan.

Wim Alphenaar

emerger.jpg