kyll visser

Hoe moeilijk kan vliegbinden zijn?

Een paar dagen vliegvissen in de Kyll met goede vrienden, wie wil dat nu niet? Dus gingen we een week of wat geleden op een dinsdag op weg. Nadat we gearriveerd waren wilden we gelijk vissen, alsof wij oude rotten dat nog nooit eerder hadden gedaan. Maar als je een tijd niet op stromend water hebt gevist blijkt dat je nog steeds die drang hebt om snel aan de gang te gaan.

 

Toen we aankwamen waren de omstandigheden perfect en dat moedigde het enthousiasme nog eens aan. Het water was wat aan de lage kant, lager dan op de foto, maar dat was nauwelijks een probleem. Je moest wel wat verder werpen en voorzichtig waden en vissen.

 

Stekers

Muggen, je vindt ze overal, in het voormalige Joegoslavië, bij water in centraal Europa maar nog veel meer in het Noorden. In landen zoals Zweden en Noorwegen komen ze veelvuldig voor en daar komen ook nog knutten of knijsjes voor, die nog erger zijn.

 

Of dat ook muggen zijn is me niet bekend maar ik weet wel dat ze ook steken. Ze zetten zich op je hoofd, op je handen en overal waar ze maar blanke, onbedekte huid kunnen vinden. Je merkt het vaak niet eens. En als je wilt inslapen kan een mug je wakker houden met irritant gezoem. Je vraagt je wel eens af waar ze de kracht vandaan halen om door je huid te steken want muggen zijn eigenlijk maar teer en licht.

 

De metamorfose van een eendagsvlieg

Veel nimfen van verschillende insecten, die voor vliegvissers interessant zijn, ontwikkelen zich in het water. Na ongeveer een jaar komen uit de nimfen de emergers, waaruit weer gevleugelde insecten komen.

 

Het gevleugelde insect dat uit een nimfenhuid komt wordt een subimago genoemd. Wij vliegvissers noemen die ook wel een Dun. In de volgende fase ontdoet het gevleugelde insect zich weer van een huid en noemen we ze een Spinner.

 

Ssedge emerger edge emerger

Het gespecialiseerd blad Hatches Magazine is een blad dat over vliegvissen, vliegbinden, kunstvliegen en nog veel andere zaken gaat. Ook publiceren ze allerlei nieuws dat daarmee te maken heeft. Regelmatig versturen ze per internet pagina’s, soms met bijzonder interessante informatie over verschillende thema’s.

 

Laatst had de redactie van dit blad een zeer interessant filmpje op een internet pagina gezet over het herstel van de Elwha rivier in de USA. In deze rivier hadden ze omstreeks 1920 een aantal dammen gebouwd voor de opwekking van energie, maar met alle gevolgen van dien. De zalmoptrek was daardoor gedecimeerd tot enkele duizenden.

 

Licht verzwaard

licht verzwaarde nimfHet lijkt me dat de kop van dit verhaal tegenstrijdig is in taalgebruik, maar vliegbinders weten precies wat bedoeld wordt. Het gaat over nimfen die met weinig verzwaring worden gebonden. Het zijn nimfen waar op de haaksteel dun looddraad is gewikkeld, koperdraad of voor de body plastic materiaal wordt gebruikt.

 

 

Voorbeelden zijn Swannundaze, Bodyglass, Polyspan en soortgelijk materiaal. Bijna vergeten materialen waarmee je nog steeds mooie en goede bindresultaten mee kan bereiken. Als je al bijna vijftig jaar vliegen bind, heb je nog wat aan materialen en haken verzameld.

 

Thorax vliegen

Het is intussen al weer jaren geleden dat ik met mijn zoon in de Vöckla ging vissen. Daar ontmoette we aan het water een Italiaanse vliegvisser. Doorgaans volgt tijdens zo’n kennismakingsgesprek een uitwisseling van  kunstvliegen en ook dit keer ging dat zo.

 

De Italiaan gaf mijn zoon een aantal vliegen die hij thoraxvliegen noemde.  Het bleken vliegen te zijn die geen hackle hadden.

 

 

Ze zagen er prefect uit, maar na verloop van tijd was het drijven niet meer zo goed. Ze absorbeerde dan water. We moesten ze dan goed drogen en ook flink vetten anders dreven ze niet. Op de vleugel en staart na, waren  de vliegen van dubbing geboden. De thorax bestond uit een ruige uitgeborstelde dubbing.

 

uv2 strreamer

UV2 veel belovend?

De vangstrapporten uit de States over het UV2 materiaal zijn veel belovend en het rapport over de testresultaten van het materiaal heel interessant. Het is wat nieuws en daar zijn vliegbinders en altijd wel voor in.

 

Ik moet zeggen dat ik zelf nog steeds niet overtuigd ben over die vangstresultaten, maar dat zal binnenkort wellicht veranderen. Om inzicht over een breder vlak te krijgen heb ik ook de hulp ingeroepen van een van de beste vliegvissers die ik ken, namelijk Guido Vink. Ik zal hem vliegen sturen, zodat hij daarmee kan gaan vissen onder meer in andere vliegvisdisciplines die ik zelf niet doe.

 

De bindresultaten in dit artikel laten zien dat vooral het licht gekleurde materiaal, dat voor vlie-gen is gebruikt, de UV reflectie goed zichtbaar is. Hoe het met het donkere gesteld is laten de foto’s niet zien. Volgens de leverancier zullen die er echter ook zijn.

Vliegen met een foambody

poly dunOp de laatste Fly Fair zag ik dat er nog steeds droge vliegen worden gebonden met foam body’s van Polycelon.

 

Body’s met segmenten die gemaakt worden door de binddraad om de body te wikkelen zo dat het effect ontstaat dat je op de volgende foto ziet van de Sedge emerger. 

Kunstvliegen, hoe goed moeten ze zijn?

brown haftDe veel voorkomende vraag is wat voorop staat bij een droge vlieg? Dat die er goed uit ziet en suggestief is gebonden, functioneel is en goed drijft? De eisen van eigenschappen zijn misschien voor iedereen verschillend, voor mij is de keuze niet moeilijk als ik er één moest maken; de functionaliteit zou prevaleren.

 

Het antwoord van velen zou misschien worden aangevuld met de eis dat er vis mee gevangen moet worden. Dat is natuurlijk een belangrijke factor, maar een lelijke vlieg kan net zo goed zijn als een perfect uitziende vlieg? De praktijk heeft dat wel eens uitgewezen, maar is dat werkelijk ook zo? Misschien vinden wij dat, maar dat is dat ook het geval?

(Foam body's) Externe body’s, hoe maak je ze?

 

Externe body’s werden jaren geleden al voor Meivliegen ingebonden en uit kurk gesneden. Vliegen met zo’n body’s dreven perfect, maar ze waren wel grof. Later zijn wel van samengebundelde elandharen gemaakt. Die haren drijven goed.

 

De verfijning en de bindtechnieken gingen steeds verder en men ging body’s maken van foam.  Denk maar eens aan de foambody die Oliver Edwards maakt voor zijn Mohican mayfly. Een fraai ontwerp, maar door het gewicht van de vleugel van hertenhaar drijft de vlieg niet correct. De vlieg is topzwaar en ligt met de vleugel plat op het water.

 

De balans van een vlieg staat en valt met de gewichtsverdeling. Als het haakgewicht zich onder  de vlieg bevindt, blijft de vlieg rechtop drijven, dus in de goede stand.

 

Met behulp van componentenlijm en Larva lace zijn in het verleden wel eens externe body’s vervaardigd. Daarover waren velen heel enthousiast, maar plastic is zwaar en vliegen met zulke body’s zinken als een baksteen.

 

Kunstvliegen binden met een externe body staat nog steeds  in de belangstelling. In mijn boeken ‘Stijgnimfen ‘en in ‘Vliegbinden & vliegvissen’ staan bindpatronen van zulke vliegen beschreven. De bindtechniek in ‘Stijgimfen’ is gebaseerd op het binden met Polycelon.

 

Vliegen,  die daarmee gebonden worden drijven heel goed, maar Polycelon is vrij zacht. De body vervormt na verloop van tijd. Als met een vlieg veel vis wordt gevangen is de foambody plat en  drijft ze minder goed.

 Danica extended body

De luchtcellen van het foam vervormen.

Met Crepla, dat in een hobbyzaak verkocht wordt als rubberplat, is dat probleem uit de wereld. Dat is harder, maar voor het binden met dit materiaal  is er wel een ander bindtechniek nodig. Na veel experimenteren is het mogelijk om een body van een foamstrip van Crepla en met secondelijm een body op een naald te maken.

 

 

Het resultaat is beter en met behulp van wat truckjes is zo’n  body ook realistischer. Hoe je ze van Polycelon maakt en van een Crepla strip zijn in dit artikel afgebeeld.

 

 

Nieuw Vleugel materiaal

Binnenkort komt er nieuw vleugel materiaal op de markt. Voor de body van de vliegen die je daarmee bindt, is de bindtechniek weer actueel die Oliver Edwards toepast. Deze lijkt op de methode die in ‘Stijgnimfen’ beschreven wordt. Op de volgende foto zie je diverse body’s  waarvoor verschillende bindtechnieken is gebruikt.

 

foam body's

De bovenste body op de foto, is van Polycelon en gebonden volgens de manier die in ‘Stijgnimfen’ staat beschreven. In het midden zie je er een van Crepla die op dezelfde wijze is gebonden.  Daaronder is er een afgebeeld die op de zelfde wijze is gebonden zoals beschreven is in  het boek van Oliver Edwards.

 

Het nieuwe vleugelmateriaal ligt binnenkort in de winkel. Dat is iets nieuws en door een Zweeds vliegbinder bedacht. Het binden met die folie vleugels is een opzienbarende verandering.

 

Die voorbedrukte folievleugels kan je gebruiken voor een eendagsvlieg, sedge, een steenvlieg enz. Het zal door Ritt-Mailing op de markt worden gebracht. Over dit materiaal  zal later nog een speciale bijdrage gewijd worden.

 

De methode voor het maken van een body die de Zweedse vliegbinder gebruikt voor zijn vliegen met het foliemateriaal wijkt nagenoeg niet af van de bindtechniek die in ‘Stijgnimfen is beschreven, met Polycelon.

 

1 Polycelon strip.jpg

1 Eerst wordt er een wigvormige strip Polycelon gesneden.

Aan de smalle kant snijd je het foam dunner

 

2 Polycelon body 2.jpg

2 Op de punt van een naald wordt eerst het binddraad vastgezet, waarna de strip met het dunne deel wordt ingebonden.

 

3 Polycelon body 3.jpg

3 De binddraad wordt nu op de naald in de richting van de vice gewikkeld.

Het foam wordt terug geslagen, en de binddraad om het foam gewikkeld.

Daardoor ontstaat het eerste bodysegment.

 

4 Polycelon body 6.jpg

4 De binddraad wordt nu weer op de naald terug gewikkeld.

 

5 Polycelon body 4 a.jpg

5 De binddraad wordt nu weer om de foamstrip gewikkeld.

Het tweede bodysegment is nu ontstaan.

 

6 Polycelon body 4 b.jpg

6 Herhaal dat enige malen en je hebt dan een gesegmenteerde body

 

De volgende manier, past de Zweedse binder toe voor zijn vliegen.

1Ritt 1.jpg

1 De binddraad zet je bij de punt van de naald op.

 

2 Ritt 2.jpg

2 Snijd een foamstrip die in het midden wat dunner is dan de uiteinden.

Leg het dunne deel tegen de punt van de naald, sla de strip om en maak de eerste windingen

 

3 Ritt 4.jpg

3 Breng de binddraad terug op de naald, onder de foamstrippen en wikkel het circa twee millimeter in de richting van de vice. Sla de draad om de foamstrippen en maak windingen, waardoor bodysegmenten ontstaan.

 

Hoe werkt  het met een Crepla strip?

1Lijm body 2.jpg

1 Wikkel op een naald een plasticstrip die gesneden wordt van een broodzakje.

 

2 Lijm body 1.jpg

2 Zet de binddraad vast op het uiteinde.

 

3Lijm body 3.jpg

3 Snijdt een dunne foamstrip en knip daar een schuine punt aan.

 

4 Lijm body 3 a.jpg

4 Breng op het plastic secondelijm aan.

 

5 Lijm body 5.jpg

5 Wikkel de fomastrip stapelend in.

( Op  de foto is geen lijm gebruikt, vanwege het snelle drogen!)

 

6 Lijm body 6.jpg

6 Wikkel de strip in de natte lijm.

(De lengte van de body is afhankelijk van het formaat vlieg.)

 

7Lijm body 7.jpg

7 Wikkel een draad om de body die met was is ingesmeerd.

 

8 Lijm body 9.jpg

8 Nu met een watervaste viltestif vlekken aanbrengen.

Gelijk afvegen met een lap als je het niet te donker wilt hebben.

 

Als de lijm droog is kan je de body van de naald trekken en inbinden op de haak. Gebruik ook dan secondelijm anders draait de body.

Met deze drie mogelijkheden is mogelijk een externe body te binden. Externe body’s zijn er niet alleen voor Meivliegen, maar je kunt ze ook voor andere vliegen inbinden.

Midge Bibio.jpg

Bibio

 

Em.  body2.jpg

 Eendagsvlieg

Kraalnimfen

kraainimfen

Wie ooit een winkel bezocht heeft waar hobbyspul verkocht wordt, bijvoorbeeld Pipo, zal hebben gezien dat er allerlei zaken te koop zijn waar wij vliegbinders best wat mee kunnen doen. Zo zijn er allerlei kralen in verschillende grootte en kleuren.

 

Laatst liepen we zo’n winkel binnen en kochten we voor een krats kralen en kraaltjes om een idee uit te werken waar ik al een tijdje mee rond liep, namelijk kraalnimfen.