Emergers blijven interessant emerger real

Dat de ontdekking van emergers door George Skues zo’n gevolg zou hebben in de ontwikkeling van het vliegbinden, had niemand ooit kunnen vermoeden.

 

In 1870, de tijd dat Skues viste in de Itchen,  was die ontdekking van de levensfase van insecten opzienbarend. Het is een fase die bijna alle insecten ondergaan die het water nodig hebben om zich te muteren.

 

Die ontdekking dat nimfen veranderde in een gevleugeld insect heeft na 1870 echter nooit de aandacht gekregen die het verdiende, dat is merkwaardig.

 

Jaren lang is het gelaten voor wat het is, onbegrijpelijk maar waar, maar… het gaat nog verder! Nu nog gaan veel vliegvissers daaraan voorbij en zien het binden van emergers als een trend, iets nieuws in het vliegbinden en een nieuwigheidje voor het vliegvissen. Dat is een misvatting.

 

Emergers zijn een essentieel voedselbestanddeel voor insecten etende vissen omdat ze gemakkelijk voor ze bereikbaar zijn. Veel gemakkelijker dan nimfen die tussen stenen leven, ze zijn ook veel talrijker. Dat geldt eveneens voor volgroeide insecten die zich een moment op het water zetten. We imiteren die met als we met een droge vlieg vissen.

 

Met de toename van hengeldruk kan juist het vissen met een stijgnimf hét succes zijn voor het vangen. Er zijn slimmeriken die dat inzicht hadden, ze hebben dat opgepakt en imitaties gebonden. Alleen zijn er over heel veel bindsels opmerkingen te maken. Op verschillende sites kan je emergers zien, maar als je die bindsels bekijkt blijkt dat het merendeel niet stijgen, of kunnen zweven.

 

Sterker nog ze zinken.

 

Al eerder heb ik de tekening van de cyclus van stijgnimfen in artikelen afgebeeld. Daarop is duidelijk te zien dat emergers de oppervlakte van het water op zoeken. Ze drijven met de stroming mee en ontwikkelen zich in een gevleugeld insect.

 

emergers

 

 

emerger real

 

Als een imitatie van een emerger bij het vissen naar de bodem gaat is dat een tegengestelde richting, dus een onnatuurlijke gang of beweging. Het stijgen kan je te bereiken door aangepaste vistechniek, zoals Skues dat deed, maar… het je kan het ook vinden door met hoog drijvend materiaal te binden.

 

Eigenlijk was ik wel blij met de ontdekking dat emergers nooit aandacht hebben gekregen anders had ik me er niet in verdiept zoals dat gebeurd is. Er is immers al heel veel bedacht. Informaties uit buitenlandse artikelen, eindeloze experimenten en uitproberen waren de basis voor ontwikkelingen van bindtechnieken die ik heb bedacht.

 

Tot mijn verbazing zijn er toch nog binders die het in een ander richting zoeken. Ze binden body’s zoals die zijn afgebeeld in mijn boek ‘Stijgnimfen en drijvend aas’ extended, met een enkele of dubbele foamstrip. Een bindtechniek die voor de vliegen van J:son Sweden gebruikt wordt. Heel fraai, maar toch wel iets achterhaald en wat grover dan de stapeltechniek waarmee de vlieg is gebonden die je op foto hieronder afgebeeld ziet.

 

meivlieg

 

Op de droge vliegen van J:son Sweden worden kunststofvleugels ingebonden van folie. Fraai en zeer realistisch, daarvan afgezien. De kans is heel groot dat je ze niet kan vissen aan een dunne leader, omdat de vlieg zich dat gaat gedragen als een propeller waardoor de  leader tordeert en onbruikbaar wordt. Je hebt  na verloop van tijd een enorme knoop in je onderlijn, beslist onaantrekkelijk, ook voor vis. Realiseer je dat wel.

 

Met één of twee vleugels van Antron komt dat niet zo gauw voor omdat de vezels lucht doorlaten en minder lucht weerstand hebben.

 

Sommige binden en vissen met emergers, maar slaan soms door. Peter Post, instructeur bij het VNV, vertelde me dat hij een Duitse vliegvisser sprak die aan de haak van zijn emerger een stukje PVA vastmaakt waaraan een loodje vast zit. Je kent dat PVA wel, karper vissers gebruiken dat om hun boilies op een voer plek te krijgen.

 

Ze maken van het PVA een zakje met boilies dat ze in het water werpen. Dat PVA lost op in het water. Het argument van de Duitse vliegvisser is dat  nimfen van de boden stijgen en dat die beweging niet of heel moeilijk is te maken bij het vissen. Het opstijgen mag dan wel goed worden nagebootst, maar wat heel kwalijk is dat het lood achter blijft in het water, pure vervuiling dus.

 

Eigenlijk lijkt het vissen met een drijvende emerger erg veel op vissen met een droge vlieg. Hij  ligt alleen wat dieper in het water. Een misvatting is ook dat het een imitatie moet zijn van een eendagsvlieg of sedge.

 

pupan

 

Je kunt ook vliegen binden die drijven met bijna dezelfde techniek, zoals een vlokreeft, een zwarte vlieg of fantasie creatie. Een vlokreeft met een iriserend dekje is een succesformule voor  het vissen in het Oost Voornse Meer of voor het vissen op zeeforel in Denemarken.

 

kreeft

 

oostvoorne