De Isar in het Duitse Beieren

Er is, denk ik, geen grote rivier die nog een natuurlijk verloop heeft zoals bovenloop van de Isar bij de plaats Lenggries. Bij de eerste aanblik doet dat het hart van de vliegvisser sneller kloppen. Het is een typische Alpine rivier waar vlagzalm en forel zich thuis zullen voelen, ze zitten er ook wel maar de vliegvisserij is er beslist niet eenvoudig.


 
Het is een Alpenrivier die gevoed wordt uit een bergmeer er is, op wat algen op stenen na, geen begroeiing in het water er komen daardoor ook veel minder insecten in het water voor. Veelvuldig zijn nimfen van schietmotten. En als de temperatuur oploopt zie je spaarzaam eendagsvliegen. Die temperatuur liet overigens te wensen over want die dagen dat ik was waaide de wind stijf uit de noordhoek en dat werkte ook niet bepaald mee. Mogelijk dat dit een van de oorzaken was dat de vangst slecht was?

 
Een van de grote handicaps is wel het aantal rafters dat dagelijks de tocht van de oorsprong stroomafwaarts maken. Volgens de vliegvissers, die ik sprak, maakt dat niets uit want de vis is dat gewend vertelde ze. Maar het lijkt me dat het in de praktijk wel anders ligt. In ieder geval zijn er maar weinig momenten dat als vliegvisser rust krijgt en dat alleen al is een groot bezwaar. Het bleek ook tijdens het vissen dat de vlagzalmen en forellen overdag bijzonder kritisch zijn want ik kon het op een dag niet verder brengen dan een vlagzalm die ik bovendien ook nog verspeelde. Een slechte dag zou je zeggen; misschien, maar mijn collega’s vissers vingen de opvolgende dagen niet meer dan 6 vissen en maakten dagen van ’s morgens 10 uur tot ’s avonds 21.00 uur. Ze spraken dan over een goede visdag. Ik vang niet altijd 20 forellen op een dag, dat geef ik toe, maar 6 vissen is toch wel erg matig dacht ik zo.

 

 Het water was kraanhelder, dus daar kon het niet aan liggen, hoewel ander vliegvisser die daar al eerder hadden gevist dat ook de schuld gaven van het slechte vangen. De Isar bij Lenggries is verdeel in twee stukken en stuk is een privé parcours van circa 6 km en in aansluiting hierop volgt er een stuk van 14 km. De Isar is de moeite van het proberen waard, hoewel ik het daar helaas niet heb getroffen.