Beetverklikkers

vliegvissen in ploemp

Beetverklikkers worden door vliegvissers vaak gebruikt als ze met een nimf of natte vlieg vissen. Het kan een hulp middel zijn voor de beetregistratie en in sommige situatie zelfs onmisbaar. Bijvoorbeeld als er stroomafwaarts wordt gevist in water met een woelig oppervlak.

 

Een aanbeet is dan met een drijvende, ingevet leaderdeel goed zichtbaar als dat door een aanbeet ‘wegschiet’. Als je in een brede rivier vist en op afstand een nimf serveert, is een aanbeet van een vis eveneens lastig waarneembaar.

 

Als het even kan vis ik zonder beetverklikker. Alleen als het niet anders kan wordt er één op de leader geplaatst. Het voorbeeld van het snelstromende water met een ruw oppervlak is  genoemd. Dan gebruik ik er één, maar ik heb altijd het gevoel dat ik met een dobber vis, maar dat is een persoonlijke mening.

 

Als het oppervlak van een rivier of  een wetering in de polder glad is, of rimpelig door golfslag, vis ik op zicht. Het bovenste leaderdeel wordt dan in gevet tot circa vijfenzeventig centimeter voor de vlieg. Dat is wel afhankelijk van de waterdiepte.

 

Een aanbeet met een gevette leader is duidelijk waarneembaar, omdat je dan de bewegingen van de leader duidelijk ziet. Dat lijkt lastig, maar het is een kwestie van gewenning. In de praktijk leer je dat snel.

 

Het is ook afhankelijk op welke vissoort je vist. Toen we destijds nog grote rietvoorns konden vangen, was een aanbeet overduidelijk. Het was soms zelf verkeerd als je te snel de haak zette. Een voorn van formaat neemt de nimf of natte vlieg en zwemt er mee weg, dus had je alle tijd voor het zetten  van de haak.

 

Aanbeten

Wie veel op voorn heeft gevist heeft de neiging om snel een haak te zetten bij een aanbeet. Kleinere voorns zijn snel en die vang je meer dan grote. Een grote voorn neemt de vlieg en zwemt er mee weg. Je hebt alle tijd om een haak te zetten, want als je te snel bent kan je hem missen.

 

kop  vlagzalm

Bij het vissen op forel lopen de zaken anders. Forellen ‘liggen’ doorgaans dieper en komen naar de oppervlakte of naar een vlieg toe om die te snappen. Nadat ze die hebben genomen gaan ze terug naar hun standplaats.

 

Een vlagzalm bevindt zich doorgaans net boven de bodem en als ze naar een droge vlieg stijgt, zwemt ze even met de stroom mee, neemt de vlieg en begeeft zich weer naar zijn standplaats. Als de vlieg van de oppervlakte wordt gesnapt willen we gelijk de haak zetten, maar als dat te snel gaat kan je de vis missen. Een moment wachten kan dat voorkomen. Er is dan sprake van een moment vertraging.

 

Als je met een nimf, natte vlieg of flymph vist wordt de vlieg vaak omhoog gestuwd door de stroming. Zeker als de vlieg onvoldoende verzwaard is. De vlieg verplaatst zich dan  in de middelste waterlagen en een vis komt dan ook de vlieg toe om ze te halen om daarna terug te gaan naar zijn standplaats.

 

Door een bocht in de vliegenlijn en leader is er ook sprake van een vertraging op het moment dat je de haak zet. Daardoor mis je een vis niet zo snel omdat het dan ook even duurt voordat je reageert. Vaak vis ik met nimfen op het gevoel.

 

Anders ligt het als je stoomafwaarts vist zonder beetverklikker. De vliegenlijn en leader liggen dan strak in het water. Als er dan een aanbeet volgt mis je heel vaak de vis omdat dan die vertragingstijd er niet is.

 

Bij het stroomafwaarts vissen houd ik de vliegenlijn niet met mijn lijnhand vast. De slip van de reel is dan niet strak afgesteld en bij een aanbeet trekt de vis wat lijn van reel en haakt dan zich zelf. Die manier van vissen lijkt op Tsjech nimfen.

vissen

 

Alleen in snelstromend water vist ik zo. Die manier van vissen en ook het cjech nimfen heeft niet mijn voorkeur en doe ik alleen maar als de omstandigheden me daartoe dwingen of om een visdag te redden. Ik heb er een menig over maar wijs het niet af of veroordelen want iedereen maakt uit hoe hij wil vissen.

 

Waar zet je een verklikker op de leader ?

De plaats waar een beetverklikker op een onderlijn wordt gezet is afhankelijk van de waterdiepte en stroomsnelheid. Bij een diepte van halve meter diepte zet ik de verklikker circa een meter voor een vlieg.  Doorgaans vis ik dan met een normaal verzwaarde nimf of natte vlieg die één of  anderhalve looddraad wikkeling op de haaksteel heeft.

 

De afstand tussen de beetverklikker en de vlieg is aanmerkelijk groter als ik met een goudkopnimf vis. Zo’n vlieg ‘loopt’ gelijk veel dieper en de kans is dan groot dat het visgedeelte tussen een verklikker en vlieg strak komt te staan. De beetverklikker gaat dan naar onderen en de vangkans worden negatief beïnvloed.

 

Als het dieper is en het water hard stroomt,  komt de verklikker nabij de verbinding waar de leader aan de vliegenlijn vast zit. Met genoemde manieren heb ik goede ervaringen opgedaan. Eigenlijk ben ik wel benieuwd naar de mening en ervaringen van anderen ervaren vliegvissers. Het is me opgevallen dat je over dit thema nooit iets lees.

 

Wat voor type beetverklikker dan?

Een  fiberverklikker van Loon (Biostrike) is voor mij nog steeds favoriet en een plukje rood of fluorgeel kan je met een lusknoop op het dikkere deel van de onderlijn zetten.

 

http://www.loonoutdoors.com/images/productphotos/Biostrike5050SM.jpg

 

knoop mt Loon

 

Je kan dat gemakkelijk verwijderen, want dat vind ik een voorwaarden van een beetverklikker. Er zijn verschillende uitvoeringen beetverklikkers en een aantal afbeeldingen heb ik van de Orvis site geplukt. Zoals bekend kan veel Orvis artikelen onder andere bij Traditional Hengelport kopen, maar veel hengelsportwinkeliers hebben dezelfde producten.

 

Voor het vissen op afstand zijn de grootste, hieronder afgebeelde strikindicators van Orvis ideaal. Ze worden door vliegvissers gebruikt die in de Glomma vissen. Ze zijn fors en goed te zien in woelig water en over een grote afstand.

 

strikindicators van Orvis

 

Dergelijke beetverklikkers zijn overigens gemakkelijk zelf te maken. Laatst kocht ik een assortimentdoos o-ringen bij de Lidl supermark. Door de kleinste ring steek je een stuk Aero Dry Wing die je met een takeling vast zet, op dezelfde wijze zoals je dat op de foto ziet. De leader steek je twee maal door het rubberringetje en de beetverklikker glijdt niet meer weg.

Hieronder zijn nog een aantal typen afgebeeld die ik op de Orvis site tegen kwam. Beet verklikkers van Orvis.jpg

Het tweede type van links is van Foam die om de leader kleeft. Je handen moeten wel droog zijn want als het vocht op de  lijmlaag komt kleeft het niet meer.

 

De derde van links op de foto zijn functioneel en ook gemakkelijk te verwijderen. De laatste mogelijkheid is een kneedbaar plastic dat je op de leader kan aanbrengen. Dat werkt wel maar je moet dam wel voldoende aanbrengen anders zie je het niet. Tot slot de verklikkers van C & F.

 

 

C&F beetverklikkers Martin

 

Het principe is ongeveer hetzelfde als de verklikkers van Orvis met de rubberring. Ze functioneren werken uitstekend.

Bedenk dat een forse beetverklikker een behoorlijke lucht weerstand heeft. Als je met een licht hengel en lijn vist kan dat nadelig zijn bij de afworp.

 

Geschreven                            : Wim Alphenaar

De eerste twee visfoto’s          : Johan Put