Blue dun variaties

De eendagsvlieg die wij vliegvissers Blue dun noemen, is een vlieg die veelvuldig voorkomt in Europa en zelfs daarbuiten. Je ziet die bijna overal bij een forellen biotoop met een goede waterkwaliteit.

We kunnen stellen dat een imitatie van de Blue dun een universele vlieg is. Als je niet weet waar je mee moet beginnen, als je in een onbekend viswater gaat vissen, is een dat een goede keus. Het is natuurlijk wel verstandig om eerst te verkennen hoe de situatie is en te kijken of er nog andere insecten te zien zijn.

De Blue dun is een eendagsvlieg die door veel vliegvissers, die zelf hun kunstvliegen maken veelvuldig wordt gebonden. Misschien is dat wel de reden dat er zoveel verschillende bindpatronen van de Blue dun bestaan. Het is waarschijnlijk ook de aanleiding dat blue dun skinnen zo populair zijn met verschillende kleurvariaties, zoals licht, medium en dark Bleu dun.

Opvallend zijn de onderlig kleurverschillen van de echte insecten. Mogelijk heeft dat te maken met het type en of het een vrouwtje of een mannetje is. Verschillen zie al op de hieronder afgebeelde voorbeelden. Zoals gezegd, er zijn legio bindpatronen bedacht omdat vliegbinders afgegaan op die verschillen. Het meest simpele bindpatroon is een uitvoering is een Blue dun als hacklevlieg.

Voor de staart worden grijze hackles ingebonden. De body bestaat uit een grijze dubbing van hazenbont en hij heeft een donkergrijze hackle. Deze vlieg doet het in de meeste gevallen uitstekend. Dit patroon vangt vis, dat heeft de ervaring wel geleerd. Een klein nadeel is wel dat je hem slecht ziet als je de vlieg op grote afstand serveert. Grijs valt niet zo goed op. In de avonduren heb je dan nog de moeilijkheid dat het schemer wordt. Daarentegen zie je de vlieg heel goed als er veel tegenlicht is.

Je ziet hem veel beter als je de hacklevlieg voorziet van een dubbele bunchvleugel van licht blauwe Antron of Aero Dry Wing.

In donkere passages, onder struiken of bomen, zijn die vleugels uitstekend zichtbaar. Daarentegen is de donkergrijze hackle weer goed zichtbaar als de vlieg drijft in lichte delen van het water.

Deze uitvoering van deze Blue dun is absoluut mijn favoriet en ik vis hier dan ook graag mee. Het is niet ondenkbaar dat de vlieg met één van de vleugels op het water drijft, maar het is gebleken dat dit geen bezwaar is. Hij wordt toch genomen.

De body’s van de Blue Winged Olive male (mannetje) en Blue Winged Olive female (vrouwtje) verschillen onderling nogal. De eerste heeft een oranjebruine kleur terwijl de laatste in juni een licht olijfgroene kleur heeft. Later in het seizoen heeft het insect een donkere olijfgroene body, soms wel roestbruin.

Leon Janssen, auteur van het voortreffelijke boek ‘Wondervliegen, heeft een andere interessante benadering. Hij bindt een Blue dun met een groene body. Door vocht opname wordt het groen van de afgebeelde vlieg iets donkerder, maar met en lichte groene body doet hij het ook heel goed.

Zoals blijkt heb ik de vlieg dan weer met een dubbele bunch vleugel gebonden in plaats van een toef grijze Mallard fibers die uit een borstveer komen van een eend.

Een variatie van een Bleu dun is een body van een dubbingmix van bruin met wat oranje en grijs.  Deze variatie kom je weleens tegen in Engelse boeken. De kleur van de body komt overigens aardig overeen met de body van de Blue dun nummer 3 in het samengestelde blok van eendagsvliegen dat hierboven staat.

Op de volgende afbeelding is een vlieg afgebeeld die een body heeft met zo’n dubbingmix. Een lichtere hackle en een dubbel bunchvleugel van Antron.


Misschien rijst de vraag of zulke details nu echt wel wat uitmaken? Je zal maar in of aan het water staan en de forellen zijn kritisch. Dan ben je reuze blij als je de juiste vlieg bij je hebt.

Zelf heb ik wel eens meegemaakt dat een vlieg met een vleugel wel werd genomen en een identieke zonder niet eens werd aangekeken.