De Weiße Regen, viswater in Beieren

We wilden niet zo heel ver weg dit keer en de keuze was daardoor gevallen op Duitsland, met name het Bayerischer Wald. In dat gebied stromen verschillende grote en kleine rivieren die een goede naam hebben bij (vlieg)vissers.

 

De keuze was gevallen op Hohenwarth waar het Wellnes hotel Zum Gutshof is en vergunningen uitgeeft voor een stuk van de Weiße Regen waar je kunt vliegvissen.

 

 

Dat het wat anders zou gaan dan was gepland, was deels te wijten aan de toch wel mislijdende informaties die ik op internet vond. De genoemde rivier staat bekend als een water met een goede salmoniden bestand, maar er veranderd wel eens wat. Het was ook afwachten of de verwachtingen zouden worden waargemaakt.

 

Nadat de onvolprezen Tom Tom ons feilloos op plaats van bestemming had gebracht, namen we intrek in het goede hotel. De volgende dag ging ik, na wat aanwijzingen gekregen te hebben, een inspectietocht houden om het water te bekijken. Het stuk van de Weiße Regen waar gevist mag worden meandert over een lengte van circa 8 km door het schitterende landschap van het Bayerischer Wald.

 

Spoedig bleek echter dat vliegvissen op heel veel plaatsen nagenoeg onmogelijk werd gemaakt door de bomen en stuiken langs de oever. Op de meeste plaatsen trof ik een tunnel van overhangend groen aan zodat het werpen bijna niet mogelijk was. Er waren nauwelijks rechte stukken in en als je in het water zou gaan staan, zouden de bomen in de bochten langs de oevers staan, een extra handicap zijn. Hier moet nodig gekapt worden.

 

 

 

De brede plaatsen die ik op de internetfoto’s had gezien waren veel minder breed. Hoe dat kan? Niet moeilijk hoor, want als gehurkt een foto van het water maakt lijkt het veel breder. Bovendien zag ik nergens de stekken die zo aantrekkelijk leken op internet.

 

Op die plaatsen waar wel te werpen viel bleek dat er vrij intensief was gevist. Sinds kort was namelijk het vissen met spinners ontzegd, maar die manier van vissen had dan ook wel zijn sporen achter gelaten. De bezetting van forellen was op de plekken strek gedecimeerd, omdat elke visser een aantal forellen mee mocht nemen.

 

Bij terugkomt in het hotel vertelde ik de bedrijfsleidster over mijn indrukken. Wereldvreemd keek ze me aan. Ze zou kontact op nemen met de eigenaar van het water voor tekst en uitleg.

 

De eigenaar heeft daar een hotel, restaurant en het water. Het is een jonge knaap van circa drieëndertig jaar oud en een gedreven vliegvisser die nog niet zo lang bezig is met vliegvissen.

 

Hij vertelde me dat de Weiße Regen een paar jaar geleden erg hoog water had gehad, waardoor er veel vis verdwenen was. Een bekend probleem dat in veel viswater voorkomt. Er werden nu pogingen gedaan om het bestand weer zo te krijgen als destijds.

 

Op mijn vraag waarom hij de motorzaag niet ter hand nam om de oever vegetatie eens drastisch uit te dunnen, kwam een negatief antwoord. Hij had alleen het visrecht en geen invloed op de toestand op oevers. Dat land was van de boeren, bovendien was het een natuurgebied waar niet zo maar gekapt mocht worden.

 

Het blijkt dat er wel degelijk rechte stukken in de Weiße Regen zitten, maar die delen zijn in handen van een visclub of ander hotel.

 

In het stuk waar ik vergunning voor had, kon je eigenlijk alleen maar stroomafwaarts met de verzwaarde nimf vissen, dus Tsjechnimfen. Ik heb dat twee dagen gedaan en toen had er genoeg van. Ik wil dat niet veroordelen, maar mijn visserij is dat niet.

 

Die dagen heb ik wel vis gevangen, maar ik moest wel werken voor mijn visjes. Daarbij kwam dat het weer ook niet bepaald meewerkte. Het was koud en er waren weinig insecten bij het water te zien.

 

Wie wil gaan vliegvissen in het Bayerischer Wald zal goed zijn licht op moeten steken of referenties moeten op vragen bij andere vissers die daar vaker komen en de weg weten.

 

De les die hier uit te trekken is; informatie op Internet is soms misleidend.