Vliegvissen volgens het Tenkara systeem

Je hebt ze kunnen zien op de laatste Fly Fair, de Tenkara hengels. Lange parabolische telescoop hengels van 11 tot 14 feet, waarmee in Japan op een speciale manier met een kunstvlieg wordt gevist. Aan de dunne top zit een lus waaraan een stuk vliegenlijn gemonteerd wordt, daaraan zit dan weer een leader zit en een kunstvlieg.

 

 

In de laatste aflevering van het VNV blad staat een artikel over deze visserij die volgens zeggen meer dan 330 jaar oud zou zijn. Het is een goed verhaal waarin uitvoerig een stuk geschiedenis is beschreven en de voor en nadelen van deze tak van vliegvissen. Die komen achter in het verhaal aan de orde en dat vind ik uitstekend. In aansluiting op mijn leeservaring heb ik op You Tube verschillende filmpjes bekeken, zodat ik een indruk kreeg hoe die visserij het in de praktijk in zijn werk ging.

Als ik even naga hoe het vliegvissen vroeger werd gedaan, was dat niet veel anders. Toen werd er ook niet met een lijn geworpen zoals we dat nu doen. In 1496 verscheen het eerste boek Aover vliegvissen dat Dame Julia Bernes schreef. Het vermoeden bestaat dat ze met een lange hazelaartak viste waaraan een leader aan vast zat van paardenhaar. In theorie viste ook met het zelfde systeem als het Tenkara, dus wat is nieuw?

Overigens noemen in Duitsland het vliegvissen, waarbij een vlieg op het water wordt getipt zonder te werpen, stippen. Dezelfde wijze wordt daar ook gebruikt om in smal water te vissen.

De kunstvliegen waarmee gevist wordt zijn vrij eenvoudig gebonden, de hacklefibers zijn naar voren gericht, een methode die ook voor de Devaux vliegen wordt gebruikt.

Op verschillende foto’s die ik tegen komt op sites zie je dat er vis wordt gevangen en de hengel kogelrond staat. Zo krom dat het is niet onwaarschijnlijk dat door het overmatig buigen de top van de hengel het begeeft. Dat overmatige buigen komt volgens mij ook omdat de vislijn zo lang zal zijn als de hengel. Je moet de hengel dan ook hoog houden om de vis te kunnen landen, je ziet het al op de foto.

 

 

Het lijkt me ook dat als je een hele grote regenboog- of beekforel van 50 cm haakt het risico van breuk groter wordt, want de dril van zo’n vis vraagt om de nodige inzet. Dan zal je toch een slip van een reel missen.

Als je verder weg wilt vissen dan 8 meter is het systeem niet meer toepasbaar, dat staat ook in het artikel in het VNV blad vermeld. Dat vind ik wel een groot nadeel. De gemiddelde visafstand is doorgaans 15 meter dus bijna tweemaal zo ver. In het verhaal dat in het VNV blad staat las ik dat de vliegpresentatie dragvrij kan gebeuren, maar dat betwijfel ik sterk. Verder staan en nog praktische informaties die bij het vissen nuttig kunnen zijn, zoals het meenemen van een stuk rubber om de hengel te demonteren als de delen overmatig vastzitten. Als je verkast, zal je de hengel in schuiven omdat dit handiger is.

Ik denk wel dat het Tenkara systeem goed functioneert voor het vissen in smalle beken met een wisselende stroom snelheid. Water waar je langs de oever kan lopen als er geen struiken en bomen staan en de ruime achter je hebt. Als je in zulk water veel oeverbegroeiing hebt moet je met een gewone vliegenhengel heel vaak wadend vissen. Vaak wordt er dan ook met een korte hengel gevist en dat kan wel eens lastig zijn.

De manier van vissen met het Tenkara systeem doet me ook denken aan de manier hoe er vroeger op rietvoorn werd gevist; met de vaste stok en een lange slag. Dat wil zeggen; de vislijn zolang houden als de hengel zodat een duikelaar aan de overzijde kan krijgen. Het tuig werd dan met afgesteld op een diepgang van 20 cm.

Het lijkt me dat het vissen volgens het Tenkara systeem zijn beperkingen heeft. Of het een grote navolging zal krijgen, is de vraag.